Vraag hoe het met me gaat en ik zeg: ‘Goed’ met een glimlach.
Maar hoe ik me vaak écht voel?
Ik ben Boos! Zo onwijs kwaad!! Kan wel janken!
Boos op mijn lijf, boos op de huisarts, boos op de gyn, boos op iedereen en boos op mezelf! Onmacht en verdriet…

Boos omdat mijn lichaam besloot te gaan rommelen in mijn eistokken..
Waarom kreeg ik een eistokontsteking? Waarom niet in mijn grote teen!? Die mogen ze van mij amputeren! Maar die eistokken en eileiders heb ik nog nodig!!

Boos op de huisarts omdat hij de buikpijn nog even wilde afwachten…
Waarom luisterde hij niet naar mijn gevoel, mijn pijn.. Ik kon verdikkie niet eens lopen! Eerst een week wachten, toen tot na het weekend.. Ik heb 3x gebeld dat ik het niet trok!! Waarom luisterde hij niet!?

Boos op de gyn van het Bronovo omdat ze niet goed handelde…
Waarom kreeg ik geen antibiotica? De pijn was erg genoeg om een buitenbaarmoederlijke zwangerschap te vermoeden. Bloed en echo wees geen zwangerschap aan. Wel vocht in buik door eisprong. Pijn was ineens niet zo erg meer en mocht naar huis met een paracetamol?
Waarom keek ze niet verder naar de uitslagen? Waarom zag ze niet dat mijn ontstekingswaardes te hoog waren?
Wat als ze het wel had gezien..???Liep ik nu dan al te pronken met mijn tweede kind?

Boos omdat ‘Als.. dan..’ niet werkt, Boos omdat de tijd niet teruggedraaid kan worden.
Onmacht omdat ik niets kan doen…
Verdiet om de pijn en onmacht..
Boos op mijzelf omdat ik eigenlijk gelukkig moet zijn met wat ik heb… Ik heb het geluk om van Thomas te mogen genieten..Boos omdat ik jalouzie voel als mensen om mij heen zwanger raken.. Ik wil dat niet voelen! Ik wil enkel blij zijn voor hun, waarom sluipt dat gevoel dan toch in mijn hart…

Boos, machteloos en verdrietig
Boos omdat ik mijn intiemste wens in handen van doktoren moet leggen,
Machteloos omdat ik er zelf zo weinig invloed op heb,
Verdrietig omdat onze 1ste emmie niet is blijven zitten…

ik vind het heel mooi dat je zo puur schrijft
zo direct, zo wat het voor jou is
gewoon zo!

dikke knuffel
liz

hoi,

Ik (en nog veel meer meiden) snap precies wat je voelt!!!!

Vooral: 'Boos omdat ik mijn intiemste wens in handen van doktoren moet leggen'

Dat is vreselijk.

gr mutley

Hai,
Tja...ook ik ben 7 jaar BOOS geweest !!

En toch helpt het je niks , probeer het negatieve om te zetten in kracht en positiviteit.
en hou hoop !! Je krijgt nog zoveel kansen !

Succes !!

Even iets recht zetten...ik weet natuurlijk niet of je nog veel kansen krijgt maar ik zelf heb 7 behandelingen gehad en elke keer had ik hoop , dat heeft me op de been gehouden.
En het is gelukt !! Wij hebben een Brusje !!
Ik wens je het beste !! kop op !!

Wat een herkenning, de boosheid, maar vooral de machteloosheid en het verdriet.
Ik hoop voor jou, voor mij, en voor iedereen op dit forum die daarop zit te wachten dat er snel een emmie besluit dat ie wel wil blijven zitten.
Kristel

Ik ben ook vaak boos geweest. Nu ook nog wel eens.
Ik heb zelf een ontsteking aan mijn eileiders en baarmoeder genegeerd als tiener omdat ik bang was voor een vaginale echo. En na een eug zijn al mijn natuurlijke kansen verkeken. Ik ben dus voornamelijk boos op mezelf. En op van alles en nog wat.

Nouja, ik wou alleen zeggen dat ik je gevoel begrijp.


groeten
Lalena