Door Er zijn dingen die alleen het oppervlak beroeren,
daaronder blijft de ziel gelijk en blinkt,
zoals een vijver waarop blaadren varen,
of als een kinderoog onder verwaaide haren,
Men zingt en luistert hoe het klinkt.
Maar er zijn soorten van verdriet,
die iets verandren aan het lied,
Men wordt bespannen met heel andre snaren
en wie het niet ervoer, die weet het niet.
O kindje met je zachte witte vingren
en met de blauwe aadren aan je kleine slaap
die zich als heilige rivieren slingren,
Slaap mijn kindje, slaap
(gewoon.. omdat ik haar gedichten erg mooi vind)
)
