We zijn er kapot van. Ik weet dat het allemaal heel pril is en dat we blij moeten zijn dat we nu weten dat het uberhaupt mogelijk is om dankzij ivf zwanger te worden, maar we hadden inmiddels zulke goede hoop. Ik had heel zere borsten, beetje misselijk, moest al veel plassen etc.
Het wachten is nu op een miskraam, die waarschijnlijk binnen nu en 2 weken zal plaatsvinden en zo niet, dan moet ik gecuretteerd worden.
Tjemig, straks weer dat hele circus opnieuw. Ik ben zo verdrietig en loop de hele middag al te huilen.
Hoop dan maar dat mijn lichaam het "spontaan" af gaat stoten binnenkort, want op een curettage zit ik helemaal niet te wachten.
Ik voel me zo verdrietig.


Door