Lieve meiden,

Ik heb een tijdje niet gepost op het forum maar ben nooit gestopt met meelezen.

Afgelopen juni is onze cryo-poging mislukt. Daarvoor al 2x mislukte PESA-ICSI gehad en nu dus de vraag "gaan we voor de 3e poging en zo'ja wanneer dan?" Vriendlief zou het liefst morgen nog beginnen maar ik durf niet. Zolang ik nog een kans heb is er reden voor hoop, als de 3e ook mislukt weet ik niet wat ik moet. Daarom stel ik de 3e ICSI steeds uit.
Herkent iemand dit? Ook het feit dat mijn laatste punctie een zeer traumatische ervaring was speelt mee. Ik ben zo ontzettend bang

Liefs van een hele verdrietige esther

Hoi Esther,

Ook ik begrijp je angst heel goed.
Het lijkt me heel eng om de laatste poging te moeten beginnen.
Toevallig heb ik van de week met mijn man besproken dat als deze poging niet lukt ik niet zeker weet of ik die derde en dus allerlaatste poging wel ga doen.
Gewoon om de beslissing in eigen hand te houden.
Dan KIES ik er zelf voor om te stoppen. Is het mijn eigen beslissing.
Als de laatste poging mislukt heb je niets meer. Dan is het over. En kan je zelf geen keuze meer maken. Dat lijkt mij zo moeilijk.
Plus het idee dat als ik na poging 2 stop, je dan altijd nog één poging achter de hand hebt.
Misschien zeg ik dan over een jaar of over twee jaar: we gaan toch nog die laatste poging doen.
Dit is misschien ook heel raar. Veel mensen zullen dat niet begrijpen!
Maar ja, iedereen gaat er op zijn eigen manier mee om. Je moet doen wat goed voelt. En pas verder gaan als je er helemaal klaar voor bent en er helemaal achter staat.
Ik weet nog niet hoe ik er zelf mee om zal gaan omdat ik nog niet zo ver ben. Maar het komt wel steeds dichterbij...
Ik snap zo goed dat je bang bent.
Als het niet lukt is het over. Weg hoop. Weg droom. Weg alles.
Maar ja......het is ook weer een kans.
Een kans op je droom.
Een droom die misschien bij deze poging wel uitkomt.
Je weet het niet.
Het kan zomaar gebeuren!!!!!!!!!!
pfffff moeilijk hoor.....
Aan mij heb je dus helemaal niks eigenlijk.

Ik wens je alle goeds, heel veel kracht en heel veel sterkte.

Liefs,
Iesje

Lieve meiden,

Bedankt voor jullie reacties!

Ik wil inderdaad pas beginnen aan een 3e en laatste poging als ik er zelf helemaal aan toe ben. Ik vraag me alleen af of dat moment ooit gaat komen. De angst is zo overheersend en ik ben bang dat dat ook wel zal blijven. Daar komt bij dat mijn vriend al 42 is en wij daarom ook weer niet te lang willen wachten. Pff... zo moeilijk dit.

@ Danjo: ik ben je blijven volgen. Zo spannend dat je vanmiddag de TP hebt! Vind ik elke keer weer een bijzonder gevoel. Dat je het ziekenhuis uitloopt met zijn drietjes (of zelfs viertjes). Op dat moment voel ik me ook altijd heel sterk en positief. Ik kan me heel goed voorstellen dat het rust geeft dat dit niet jullie laatste poging hoeft te zijn (al hoop ik dat natuurlijk wel voor jullie). Succes vanmiddag!

@ Iesje: ook ik overweeg serieus om niet de 3e poging te ondergaan om zo zelf de beslissing in handen te kunnen houden. Dat is inderdaad iets wat veel mensen niet zullen begrijpen. Echter, de teleurstelling en de emoties die gepaard gaan met een mislukte behandeling zijn zo verschrikkelijk zwaar. Ik weet niet of ik dat nog een keer aan kan.
Niet nu in ieder geval. De laatste behandeling uitstellen vind ik ook weer moeilijk omdat mijn vriend toch al 42 is. Maar dat is natuurlijk heel persoonlijk.

Aan de andere kant... het is nog een kans en ik heb ook vaak kleine wondertjes zien gebeuren hier op de site...
Oh lieve meiden, ik heb het gevoel dat ik rondjes blijf lopen.
Fijn dat ik even mijn gevoelens met jullie heb kunnen delen.
dikke voor jullie alleemaal !

Hai Diesel,
Begrijp je hoop en angst, als ik goed heb gelezen bij je 27, waarom stap je qua zorgverzekering niet over naar Univé pakket 5. Is wel een heel duur pakket, maar dan kun je nog 2 extra pogingen doen.

Hoorde bij Babyboom laatst dat gemiddeld gezonde mensen 6-8 cyclussen kwijt waren voor ze zwanger waren. Wij krijgen maar 3 pogingen in het basispakket, dus veel te weinig.

Heel veel succes, groet alie

hi esther,

ik voel helemaal wat je bedoelt,ik zit namelijk met precies hetzelfde... en dit al 1,5 jaar....
vorig jaar juni heb ik mijn 2e beh gehad en we wilde even een pauze voor de allerlaatste poging,we hadden dit jaar mei in gedachte,maar toen waren we er nog niet aan toe,tenminste aan t idee dat deze poging zou gaan mislukken!!! want wat dan???
nu zijn wij het ook nog steeds aan het vooruit schuiven,want zolang is er nog die hoop he..
maarja,van de ene kant wil ik het nu toch echt wel weten waar we aan toe zijn want dan kan ik het misschien wel af gaan sluiten???
het is ook zo ontzettend moeilijk
en mijn vriend staat er ook nog niet helemaal achter,en we moeten er wel samen voor gaan...poeh.....

ik zou zeggen,meid doe het eerst nog even rustig aan en op een gegeven moment voel je wel weer dat je het weer aan durft hoor!!

moniek23

Hai Diesel,
Inderdaad heel eng zo'n laatste kans. Ik ben zelf vorig jaar toch maar overgestapt naar univé pakket 5 omdat ik het idee van de laatste icsi ook bijna niet aan kon. Dus toen bleek dat een eventuele 4de en 5de poging vergoedt werd, werd ik veel rustiger en kon ik het veel beter aan. tsja, en ik bleek zwanger te zijn!

Veel succes en sterkte met je beslissing.

Zeefje

Hoi Esther,
Wat rot dat je zo in de knoop zit.
Ik zie dat Alie al de aanvullende pakketten van Univé heeft genoemd, en Z-eefje ook. Voor zover je nu uitstelt omdat je de druk voelt dat de volgende poging ook meteen je laatste zou zijn, kan dat aanvullende pakket misschien inderdaad uitkomst bieden. Ik vond mijn derde poging ook heel zwaar (wat als het wéér fout zou gaan..) maar het feit dat ik nog een poging 4 en 5 achter de hand had maakte dat ik de druk van het "eind van de rit" nog niet zo voelde. Misschien echt iets om over na te denken!

Verder schrijf je over een traumatische punctie de laatste keer. Ik ken dat punctieverhaal even niet meer, maar over dat soort dingen valt misschien wel met je zh te praten; ik heb hier wel vaker gelezen over puncties onder narcose na eerdere al te heftige ervaringen.

Misschien kan je op die manier wel allerlei druk wegnemen, waardoor het geheel weer wat beter te overzien wordt en je het misschien wel weer aandurft.

Veel sterkte!
Silvia

@ ALie: het uitgebreide Unive-pakket is helaas geen optie. Ik heb hier naar geinformeerd maar omdat ik redelijk veel medicatie gebruik voor mijn Cara kom ik echt op een krankzinnig hoog maandbedrag uit.

@ Moniek: heel herkenbaar! Aan de ene kant stel je het uit en aan de andere kant wil je gewoon duidelijkheid. Mag ik vragen waarom je vriend nog niet voor de 3e poging wil gaan? Mijn vriend wil het liefst vandaag nog beginnen en mocht het mislukken dan wil hij verder met KID. Iets waar ik helemaal nog niet over na wil denken. Moeilijk he?

@ Zeefje: wat super dat je de extra kansen niet meer nodig bleek te hebben! Gefeliciteerd met je zwangerschap!

@ Silvia: ik wil inderdaad nog een gesprek met het ziekenhuis over mijn laatste behandeling. Ik weet niet of narcose een oplossing is. De arts heeft me gewoon heel raar behandeld en me met een rotgevoel laten zitten. De eerste punctie had ik een hele lieve arts + verpleegkundigen en dat was goed te doen.

Liefs esther

Dag Diesel
Ik snap je angst wel. Of eigenlijk niet echt, want ik heb niet zover hoeven gaan, dus ik heb geluk gehad. Maar goed ik heb natuurlijk ook wel teleurstellingen gehad, en ben al met al ook al jaren bezig. Ik kan me wel iets voorstellen bij je gevoel om het in eigen hand te houden, en bang te zijn de laatste ook mis te zien gaan. ALleen is dat wel een negatief uitgangspunt. De laatste betekent ook een laatste kans. En eigenlijk vooral de laatste vergoedde kans. ALs je de mogelijkheid hebt om te sparen voor nog een poging, of over te stappen naar een andere ziektenkostenverzekering zit er misschien nog wel een kans in. Iedere kans is er een. En als het niet nodig is, heb je het geld mooi klaarliggen voor het kindje dat je dan misschien wel hebt. Een leuke start voor de studiekosten later.

Toen ik mijn punctie had gehad en hoorde dat ik zeven eicellen had, was ik blij. Echter bleken er 'maar' drie bevrucht. In vergelijking met sommige anderen vond ik dat teleurstellend weinig, zeker toen ik op de dag van de tp hoorde dat er een niet goed genoeg was. Twee embryo's. Twee kansen, maar ook 'slechts'twee. NIet de mooie cryovoorraad die ik soms langs zag komen in het forum. Toch relativeerden ze dit voor me in het ziekenhuis. Dit zijn twee mooie kansen, begin daarmee, zeiden ze tegen me. En ze hadden gelijk. De eerste tp mislukte helaas, maar de cryo ontdooide godzijdank goed en ik hoop in de komende weken te bevallen.
Ik wens je dit ook, want ik weet dat je al lang bezig bent, en voel me soms opgelaten als ik op dit forum zie dat het bij anderen niet is gelukt, en bij mij wel.
Sterkte en moed gewenst, en geniet wanneer het zover is!
Nadja

Hoi Nadja,

Ik blijf inderdaad een beetje in het negatieve hangen en dat is ook de reden dat ik nu nog niet aan de 3e poging wil beginnen. Ik wil eerst mijn lijf weer op orde hebben (ben ontzettend ziek geweest van de progynova. Ik vertroetel mezelf momenteel. Regelmatig een yoga les, elke 3 weken voetreflex + polariteitsmassage. Ik moet het gevoel hebben dat ik er echt klaar voor ben en dat mijn lijf in optimale conditie is.
We hebben heel veel meegemaakt in een relatief korte periode en dat heeft er behoorlijk ingehakt (mislukte vaso vasectomie /traumatische punctie etc.).

Liefs Esther
P.s. gefeliciteerd met je kleine wondertje, nog eventjes en dan weet je hoe je hummeltje eruit ziet!