Weer zwanger!

Ga direct naar het laatst toegevoegde deel.

Maandag 24 april 2006

Ik ben een beetje laat met de update, maar hier is hij eindelijk. Deze maandag hebben we eindelijk de eerste echo gehad. Het zag er allemaal goed uit, gelukkig! Het hartje klopt, en het vruchtje loopt op schema.

Het zag er allemaal goed uit, gelukkig! Het hartje klopt, en het vruchtje loopt op schema.

Vandaag 7 weken en 4 dagen zwanger. En dan ben ik 7 december uitgerekend. Wat een opluchting zo'n eerste echo zeg! Wat hebben we hier naar uit gekeken. Van dat wachten wordt je niet vrolijk. Nou hebben we met 12 weken nog een keer een echo en dan wordt het helemaal genieten als dan nog alles goed is. Ook mogen we dan naar de verloskundige en dat is ook wel heel erg lekker. Met Nika had ik in eerste instantie zoiets van, hou me maar in het ziekenhuis onder controle, maar als dit niet nodig is dan doen ze dat niet. En eigenlijk is het ook wel heel erg lekker om toch niet meer naar het ziekenhuis te hoeven. Op dit moment heb ik nog steeds zwangerschapsverschijnselen. Ben misselijk en een conditie van een vrouwtje van 80. Maar je zult me niet horen klagen hoor, is alleen maar een goed teken. Jullie horen gauw weer meer van deze kant.

Liefs van Simone.

Dinsdag 23 mei 2006

Vanmorgen onze tweede echo gehad. Jeetje wat een verschil met 4 weken terug zeg!! Wat groeit zo´n hummeltje snel, ongelofelijk!! En wat was het heerlijk om weer even een teken van leven te zien. Ik twijfelde er eigenlijk niet aan dat iets niet goed zou zijn, buik en borsten groeien al behoorlijk. Ben ook nog steeds misselijk en heb een slechte conditie, maar goed, die extra bevestiging is altijd fijn natuurlijk. Helaas moest de gynaecoloog het met oude apparatuur doen, maar we hebben foto´s en hebben het kindje zien bewegen.

Wat groeit zo´n hummeltje snel

De gynaecoloog vond dat we naar de verloskundige mochten, maar officieel moet hij me eerst terug verwijzen naar onze eigen gynaecoloog in Zutphen. Dus raadde hij me aan daar eerst even naartoe te bellen en te vragen wat ze daar wilde, ze hadden daar inmiddels al wel een berichtje gekregen dat we zwanger zijn. Tuurlijk heb ik naar Zutphen gebeld, met de hoop dat ze ook nog even een echo zouden maken, anders is het afgelopen met de echo´s, want dat doen ze niet meer bij de verloskundige. De assistente in Zutphen heeft een afspraak voor me geregeld bij onze eigen gynaecoloog voor nog een echo, jippie!!! We kunnen nu echt gaan genieten en langzamerhand eens wat plannetjes gaan maken voor de komst van het broertje of zusje van Nika.

Donderdag 20 juli 2006

Hier een update van de big mama.
Ik zeg het tegenwoordig zelf alvast, want het is voor veel mensen onbegrijpelijk dat ik pas 4 ½ maand zwanger ben. En op deze manier komt het wat minder hard aan. Met Nika ging het allemaal niet zo snel en kreeg ik complimenten over mijn mooie buikje. Die complimenten heb ik nu niet meer gehad. En sommige vragen zichzelf zelfs af of het niet stiekem toch een tweeling is. Volgende week hebben we nog 1 echo (20 weken echo) en ik zal de gyn. nog eens vragen goed te kijken. Tuurlijk eet ik meer als normaal, maar niet meer als ik deed tijdens de zwangerschap van Nika. Ach, ik moet het me ook niet zo aantrekken, en dat lukt me steeds beter gelukkig.

sommigen vragen zichzelf af of het toch geen tweeling is

Verder gaat het prima met me hoor. De misselijkheid nam met de 12 weken weer af en met de 16 weken was het helemaal over, net zoals bij mijn vorige zwangerschap. Mijn conditie is wel slecht en slaap erg graag. Soms krijg ik het wel een beetje benauwd bij het denken van wat er allemaal nog gedaan moet worden. We zijn maar eens grote opruiming aan het houden op zolder, om iets meer ruimte te creëren. Maar het is niet echt weer om op zolder bezig te zijn, beetje te warm. En dan moet er nog een nieuwe kamer voor Nika komen. Daar staan op dit moment 2 grote kledingkasten die een nieuw plekje moeten gaan krijgen. Poehé, genoeg te doen nog, maar zal wel goed komen allemaal. De kamer waar Nika nu slaapt houden we als babykamer, om zo wat minder werk te hebben.

Met precies 16 weken voelde ik wat plopjes in mijn buik. Een paar dagen later weer, ja hoor, dit moet onze kleine zijn. Inmiddels zijn de plopjes kleine schopjes geworden en ik kan niet wachten totdat het zo hard gaat dat anderen, maar vooral Erik natuurlijk hier ook van kunnen genieten. Misschien ben ik er wat minder blij mee als straks mijn ribben hier ook last van krijgen, maar dan kom ik hier wel weer "klagen" hoor, haha. Met Nika heb ik daar geen last van gehad, dus wie weet nu ook weer niet.

Veel liefs van deze mama.

Woensdag 11 oktober 2006

Alweer 30 weken zwanger, wat gaat de tijd snel zeg. Ik heb veel zwangere vrouwen horen zeggen dat het met een tweede veel sneller gaat, maar het is echt zo. En wij weten zo goed als zeker dat we hierna geen kinderen meer willen, dus bij de gedachten dat ik over ongeveer 10 weken nooit meer een baby in mijn buik zal voelen vind ik ook wel heel raar hoor. Ik vind het nog steeds zo bijzonder en mooi om leven in je buik te voelen. Ook Nika vind het wel leuk mama´s dikke buik. Of ze echt beseft dat ze straks een broertje of zusje krijgt betwijfelen we, maar tegenwoordig moet mama´s buik bloot en moet er een kusje op, en er even overheen geaaid worden. Zelfs in de winkels wil ze dit wel eens, nou....., laten we dat maar bewaren voor thuis probeer ik haar dan uit te leggen. Zien jullie het al voor je, ik met mijn dikke toeter bloot in de winkel. Laatst zette ze haar mond op mijn buik en blies ze erop, zodat je van die scheet-geluidjes krijgt. Ik had het niet meer, we hebben samen heel hard gelachen.

Even voelen aan mama´s buik

Nika is inmiddels verhuisd naar haar nieuwe kamertje (zie verhaal onder hoofdstuk Nika) en ik ben druk bezig haar oude kamertje klaar te maken voor de baby. Op zich hoeft daar niks veranderd te worden, maar ik heb alle dozen met babykleertjes van zolder gehaald om ze alvast te wassen en daarna in de kasten te pakken. Jeetje wat klein die kleertjes en te bedenken dat dat nog maar 2 jaar geleden is dat ze daar in paste.

Helaas ben ik niet meer aan de update van onze 20 weken echo toegekomen, maar die was prima. Geen afwijkingen op te vinden, gelukkig. We weten niet wat het wordt, dat wilden we ook niet, hoe nieuwsgierig we ook zijn, we houden het als verrassing. Verder zijn we de afgelopen tijd behoorlijk druk geweest. We hebben grote zolderopruiming gehouden en zijn met Nika´s kamertje bezig geweest. Gelukkig is de zolder helemaal klaar, alleen nog een paar kleine dingen aan Nika´s kamertje doen.

Afgelopen dinsdag zijn we nog bij de verloskundige geweest. Ik loop goed op schema, alleen een te laag ijzergehalte. Dat had ik ook al wel verwacht, af en toe duizeld het me voor de ogen. Ik heb dan ook ijzertabletten voorgeschreven gekregen. Als alles goed blijft gaan, wil ik weer graag thuis bevallen. Ik mag eigenlijk niet klagen over mijn zwangerschap, het enige wat ik er nu bij heb, is dat ik ongelofelijk last van mijn stuitje krijg als ik lang zit of fiets. Dan zie ik er gewoon tegenop om op te moeten staan of weer te gaan zitten. Dit heb ik met Nika´s zwangerschap helemaal niet gehad. Ik draag mijn buik behoorlijk laag, en dit staat een beetje moeilijk op en bukt ook een beetje moeilijk. Ach, zo wordt je nog eens creatief met je lichaam, bedenken hoe je het nu het beste kunt doen zonder er te veel last van te hebben. Ziet er niet uit soms hoe je het doet, maar daar trekken we ons maar niks van aan.

Oeps, beetje lang verhaal geworden, zo schrijf je heel lang niks en zo kun je niet meer stoppen. Maar dat ga ik nu echt doen,

groetjes van Simone, doei doei.

Donderdag 30 november 2006

Nog 1 week te gaan (met een beetje geluk).
Ik wordt nu toch wel héél erg nieuwsgierig naar onze wereldburger hoor, en hoe gaat alles verlopen??? We zullen gewoon nog even af moeten wachten! Al heb ik een niet zo´n heel beste conditie meer, ik voel me wel beter dan enkele weken geleden. Last van mijn stuitje heb ik gelukkig niet meer. IJzertabletten hoef ik niet meer te slikken, het ijzergehalte in mijn bloed was toch wel hoog genoeg. De verloskundige had mij eigenlijk eerst door moeten sturen naar het lab om bloed te laten prikken. Dit om te kijken of ik zelf nog voldoende ijzer in het bloed had. Dit bleek achteraf dus ook zo te zijn, waarom zij mij die tabletten dus oor heeft geschreven, weten we niet.

Ons kindje ligt goed en is ook al ingedaald. Dit zegt niks over de bevalling, maar ben wel blij dat het goed ligt. Het is gewoon afwachten nu. Ik heb nog een paar foto's bij 38 weken zwangerschap gemaakt.

Foto 38 weken.

Foto 38 weken.

Nika´s kamertje is helemaal klaar en leuk geworden. Verder ben ik ook klaar voor de bevalling. Wil alleen nog een paar dingen gedaan hebben voordat de kleine komt, maar lukt dat niet is het ook niet erg. Mochten we nieuws hebben, laten we dat zo snel mogelijk weten.

Tot horens, liefs Simone.

Schildering op nika´s kamertje