Sam

Hallo Allemaal,

Zoals jullie waarschijnlijk al wel op het forum hebben gelezen, ben ik vrijdag 1 december bevallen van onze zoon Sam.

Die morgen verloor ik ´s ochtends om 1:30 uur vruchtwater. Het begon precies hetzelfde als bij Nika. Ik dacht, "ik prop wat maandverband in mijn onderbroek en wie weet kan ik nog wat uurtjes slapen".
Ik heb eerst even netjes het vruchtwater gecontroleerd of het wel helder was, dit was zo, dus ben mijn bed weer ingekropen en heb ook tegen Erik gezegd dat hij nog maar even moest proberen te slapen. Na een half uur begonnen de weeën al. Ik heb nog even getwijfeld of ik naar beneden zou gaan, om de afwas, die er nog stond, even gauw te doen, en mijn strijkwas weg te werken. Ik bedacht me echter al snel dat ik wel gek zou zijn om beneden in die kou te gaan staan terwijl ik ook lekker warm in bedje kon blijven liggen.

Tot ongeveer 4 uur waren de weeën goed op te vangen en kwamen ze onregelmatig. Vanaf die tijd werden ze heftiger en moest ik ze al echt een beetje wegzuchten. Ook kwamen ze nu om de 9 minuten. Ik zag dat Erik zijn wekker nog had gezet en die gaat altijd om 5:15 uur af. Van het lange liggen (zonder te slapen) krijg ik altijd zere heupen, dus besloot, dat als Erik zijn wekker af zou gaan ik eruit ging. Erik bleef nog even liggen en we spraken af dat als ik hem nodig had ik hem zou roepen en anders zowiezo om 7:00 uur, dan kon hij alles klaar gaan zetten.
Ik denk ik spring nog even gauw onder de douche, maar terwijl ik mijn kleren bij elkaar zocht, had ik al weeën om de 4 a 5 minuten. "Whow", dacht ik, "dit gaat veel te snel". Omdat het bij Nika ook best wel snel is gegaan, moest ik niet te lang wachten met de verloskundige te bellen. Gauw Erik geroepen en ik ben naar beneden gegaan om de verloskundige te bellen. Onder het bellen kreeg ik al persdrang, de verloskundige zei nog: dat meen je niet, nou al????? Ze beloofde me er snel te zijn, ik had haar om 5:30 uur aan de lijn en ze zou hier om iets voor zessen kunnen zijn.

Snel mijn zus gebeld, die had me de dag ervoor gezegd dat ze vandaag vrij wilde nemen. Helaas was dit niet zo, maar ze zei "ik regel wat en kom Nika opvangen", helemaal te gek. Goed, ik had alles geregeld en nu was het wachten op de verloskundige. Ongelofelijk hoe snel het in één keer ging, ik was zelfs bang dat we het zonder verloskundige moesten gaan doen.

Als eerste kwam mijn zus om iets voor zessen binnen en toen de verloskundige. Ik zag het niet zitten om naar boven te lopen, maar tussen 2 personen in heb ik me toch naar boven laten hijsen. Gelukkig ook maar, want ik lag nog maar net op bed en daar kwam het vruchtwater. De verloskundige had nog niet eens de tijd gehad om er een groot zeil onder te leggen, dus het was elke keer die kleine zeiltjes er onder en weer verschonen, je wilt niet weten hoe het matras eruit zag, wat een puinhoop zeg. Ik moest nog heel even puffen zodat de verloskundige wat uit de auto kon pakken en dan mocht ik mee gaan persen. Om 6:00 uur ongeveer was ze klaar en ik mocht mee gaan persen.
En daar was dan ons kleine manneke om 6:09 uur, geweldig, nu hebben we een jongen en een meid!!!!

Nika werd toen ik net boven op bed ging liggen ook wakker. Erik heeft even gauw uitgelegd dat er allemaal vreemde mensen in huis waren want dat de baby er aan zat te komen. Mijn zus zou haar mee naar beneden nemen om samen een boterham te eten. Dat vond ze allemaal prima. Mijn zus was nog maar net met haar beneden en had net een pot thee gezet toen Erik al weer naar beneden kwam om het goede nieuws te vertellen dat we een zoon hebben.

De kinderarts besloot Sam in het ziekenhuis te houden. Zijn kleertjes waren nat geweest, waarschijnlijk niet helemaal goed afgedroogd en dit in combinatie met een snelle bevalling. Ze hebben hem droge kleren aangetrokken en hij moest 3 uur lang tussen de kruiken liggen. Daarna nog 3 uur ter observatie en als het dan goed ging mocht hij eind van de middag weer naar huis. Nou, daar lig je dan in je kraambed, man weg, zoon weg. Dan willen je hormonen wel opspelen hoor. Gelukkig mocht Sam eind van die middag weer mee naar huis (temperatuur was opgelopen tot 37.9°C) en was ons gelukkige gezinnetje weer compleet!

Sam is vandaag precies 3 maand oud.

Sinds een maand ongeveer, mag ik de nachten doorslapen. Daar ben ik wel erg blij mee hoor. Nika heb ik een jaar lang ´s nachts moeten voeden, maar vind het nu heerlijk dat Sam doorslaapt, je voelt je toch een héél ander mens als je de nachten door kunt slapen.

Alles gaat hier goed, ook al is het soms pittig met twee kinderen. Je bent veel aan het plannen en aan het bedenken hoe je het nou allemaal het beste kunt doen, wat voedingen betreft, maar het is oh zo gezellig met de kids.

Ik probeer Sam zijn verhaal zoveel mogelijk bij te houden, maar helaas kom ik er niet aan toe om dat elke maand te doen.

Lieve groetjes van deze trotse moeder, die ondanks dat ze niet veel meer op het forum te vinden is, nog steeds met iedereen meeleeft en duimt hoor!!!!!

We zijn inmiddels alweer 3 maand verder. Sam is een half jaar oud, en het gaat prima met hem. Sinds vorige week begonnen met zijn fruithap. Ik was even vergeten wat een vies gezicht ze dan kunnen trekken. Ah gut, Sam trok zijn gezicht helemaal weg, kaken samentrekkend en moeders maar lachen, de ziel. Maar al gauw smaakte het beter en kan hij niet wachten tot de volgende hap. Tja, en dan komt na een weekje wennen natuurlijk de volgende stap, de warme hap. Nou, precies hetzelfde hoor, je zag hem denken, gatver wat een smeerboel, eet dat lekker zelf op! Ik dacht het niet menneke, het wordt hoog tijd voor vast voedsel. Nog eventjes en dan gaan we de boterham proberen.

Iedereen zegt dat de tijd met een tweede kindje veel sneller gaat, het is echt zo. Ik vind hem alweer zo groot. Dat heeft natuurlijk ook zijn leuke kanten. Je kunt hem eens lekker stevig vast pakken en lekker dollen, het hoeft allemaal niet meer zo voorzichtig.

Zijn zusje Nika vind hij ook helemaal geweldig, hij hoeft haar maar te zien of horen en hup, daar komt die big smile alweer. Sam is zowiezo goed lachs, net zo´n vrolijke baby als zijn zus. Met voeden is het wel eens lastig als hij Nika hoort, want dan wil hij constant kijken wat ze uitspookt, maar dat gaat niet samen, kijken en uit de borst drinken.

Ook Sam heeft het prima naar zijn zin op het kinderdagverblijf. Hij en Nika zitten samen in 1 groep en dat gaat goed. Hij vind alles best, maakt niet uit wie hem aandacht geeft, of als hij lekker in de wipstoel van alles en iedereen om zich heen ligt te genieten.

Inmiddels draait hij zich ook al om in de box, kan alleen nog niet terug naar zijn rug, dus dan kan moeders na een poosje weer op komen draven om hem even terug op zijn rug te helpen. Niet dat het veel helpt hoor, heel eigenwijs draait hij zich toch weer gelijk om.

Jullie horen het al, alles gaat lekker met ons kleine ventje. Over een aantal weken gaat dit kleine ventje samen met zijn zus, papa en mama verhuizen. Vrijdag 15 juni krijgen we de sleutel van ons huis. Ik was al amper te vinden op onze site, maar dat zal er voorlopig helemaal niet inzitten. Dus bij deze zeg ik tot over een maandje of 2 á 3 denk ik. Dan hoop ik weer even tijd te hebben om bij te kletsen.

Veel liefs van Simone.

Hallo allemaal.
Ik dacht van de week, het zal me toch niet gebeuren, dit oude jaar niks meer van me te laten horen..., wel wel, het is me gelukt weer eens even achter de computer te duiken en jullie eens op de hoogte te brengen van alles wat de laatste tijd hier gebeurd is.
Allereerst Sam, met Sam gaat het prima. Hij is een vriendelijk, zéér goedlachs, soms een beetje een ongeduldig menneke. Samen met Nika vormen ze een mooi team. Inmiddels is Sam alweer een jaar (1 dec.). Hij heeft een leuke verjaardag gehad, vond de slingers en alle aandacht geweldig. Het is al lang geleden dat ik wat heb kunnen schrijven, dus zitten, staan en een paar pasjes langs de tafel maken doet hij inmiddels ook. Ja en nee schudden, mama zeggen, daha (daag) en zwaaien.