|
|
Ivf-Site.nl Knowledge Database |
De punctie |
| In deze Ivf-Site.nl "Knowledge Database" staan veel gestelde vragen en antwoorden welke betrekking hebben op vruchtbaarheidsbehandelingen. Vraag en antwoord zijn afkomstig van forumgebruikers. De informatie op deze pagina is dan ook puur informatief en niet gebaseerd op medische feiten. |
|
Vraag en antwoord zijn rechtstreeks overgenomen uit het topic "Vragen" van het forum. Dit betekent dat
de inhoud niet is gecontroleerd op schrijf-, spel-, en andere schoonheidsfouten. In het bovenste gedeelte van de pagina staan de vragen vermeld met een "link" naar de antwoorden. |
|
|
|
|
|
| Ik zag je vraag en kan je alleen over mezelf vertellen. Ik had dinsdag de punctie in het LUMC in Leiden. Ik heb een prik in mijn bil gehad en een tablet om wat suf te worden en te ontspannen. Dat laten ze ong. een half uurtje inwerken. Daarna gaan ze aan de slag ik kreeg toen lokaal ook nog een aantal prikken, maar moet zeggen dat na de 1e de andere al minder zijn. Tja je voelt er heus wel wat van, maar het is goed te doen. Als je maar probeert goed te ontspannen. Het blijft altijd eng de 1e keer dat had ik ook. Probeer je er niet te druk om te maken want iedereen reageert anders of loopt in een ander ziekehuis waar het ook weer net iets anders gaat. We doen het allemaal voor een wondertje en dat is het echt waard hoor. alles bij elkaar dat ze echt bezig zijn is niet zo lang ong 15 min. Dus gewoon lekker slapen. |
| Ik kan je vertellen dat ik ook ontzettend opzag tegen de punctie en dat is nog een understatement. Ik ben een ontzettende super anti-held en kan zelfs mijn eigen spuiten niet zetten. Wij lopen zelfs in Gent en daar kan je kiezen tussen lokale en gehele verdoving. Zelf heb ik de 1e keer toch voor de lokale gekozen omdat het veel sneller ingepland zou kunnen worden door vakanties en omdat anders mijn hubbie er niet bij kon zijn. We hadden afgesproken dat als ik het niet fijn vond we de volgende keer voor een gehele narcose zouden kiezen. Ik kreeg o.a. paracetamol per infuus van tevoren toegediend en in de OK kreeg ik 4 spuitjes in mijn baarmoederwand. Daar voelde ik totaal niets van! Alleen voor het spuitje pakken ze de baarmoederwand met een klemmetje en dat voel je als iets onaangenaams, maar niet pijnlijks. De punctie zelf viel 1000% mee! Je voelt dat ze de follikel aanprikken (die kunnen ze niet verdoven) als een duwtje ertegenaan. That´s it! |
| Ik heb net de tweede punctie gehad, en zit in het OLVG in Amsterdam. Ik zag er de eerste keer heel erg tegenop, dus ik voel helemaal met je mee. Op de dag van de punctie wordt je daar verwcaht op een uitslaapzaaltje, waar je een bed krijgt, en een pilletje om rustig te worden. Na een half uur komen ze je halen, en ga je naar de behandelkamer met bed en al. Daar krijg je een bilprik ter verdoving (voel je bijna niks van), en als je in de stoel ligt krijg je daar nog een prik in de vaginawand (voel je helemaal niet). Dan begint de punctie, ik had ongeveer 8 follikels, en daar zijn ze 5 minuten maximaal mee bezig. Het aanprikken voelde ik wel, en dat doet ook heus wel een beetje pijn, maar de pijn viel me 100% mee, en het is dus echt zo gebeurd. En dat terijl ik zelfs nog een complicatie heb: endometriose, met bloed gevulde cystes waardoor ze extra vaak moeten prikken om daar omheen te komen. Na de punctie mocht ik weer op het bed gaan liggen, en werd ik teruggereden naar het zaaltje, waar je nog even kan liggen, je wat drinken of eten krijgt als je dat wil, wat te lezen, een warme kruik tegen je buik: topverzorging! Omdat ze in het OLVG geen lab hebben dat is ingericht op IVF, ging mijn vriend terwijl ik in het zaaltje lag naar het AMC om de eitjes te brengen in een box, en zodra hij weer terug was kon ik me aankleden en nog even langs de arts, die even belt met het AMC hoeveel eitjes er waren gevonden, en de vervolg afspraken doorneemt. Naar huis en mijn bed in, en eerlijk gezegd heb ik beide keren erg weinig napijn gehad, dus ik ben de volgende dag gewoon weer gaan werken, was geen probleem. Ik denk dat het voor iedereen wat scheelt hoeveel je er van voelt, maar ik heb absoluut geen trauma ofzo van die puncties, en ging er de tweede keer min of meer fluitend heen; een deel van mijn angst de eerste keer was toch ook dat ik niet wist wat ik moest verwachten. Niet te druk over maken dus, en ik zou daar zeker geen ziekenhuis voor wisselen, als je een arts hebt die je vertrouwt is dat het belangrijkste! |
| Met mijn punctie heb ik een spuitje boven in mijn bil gehad en ook nog eentje in de vaginawand en die voelde ik al niet meer. ik moest goed op mijn ademhaling letten en dat heeft gewerkt. de eerste keer dat ze prikte voelde ik niet en de tweede keer wel omdat ik toen niet goed uitademde, maar dat viel ook best mee. De derde keer voelde ik ook niet echt. ik kreeg naderhand nog een kopje thee die ik op mijn gemak op mocht drinken en twee zetpillen voor thuis voor als ik pijn zou krijgen. Ik heb maar 1 zetpil gebruikt dat was voldoende. ik vond het allemaal wel meevallen. Heb naderhand wel een paar daagjes heel rustig aan gedaan en veel gedronken. hopelijk ben je een beetje gerust gesteld. |
|
|
| Iedereen ervaart de punctie verschillend. Ik heb een punctie gehad en het viel mij 100% mee. Echt fijn was het niet maar ik hoefde niet te huilen (dat is voor mij altijd zo´n mooie graadmeter). Ik moest ´sochtends in het ziekenhuis komen daar kreeg ik een prik met een spierontspanner en een pil waar je wat soezelig van werd. Toen werd ik naar beneden gereden, de gyn en een zuster zaten al klaar. De zuster wreef steeds heel lief over mijn been en zei bemoedigende woorden. Dat deed mij erg goed. Mijn hubbie heeft geklokt, het heeft al met al 8 minuten geduurd. Toen het echt pijn ging doen was het al weer over. Ik voelde de 1e prik als ze door je vaginawand heen gaan, een rot gevoel maar niet mega pijnlijk. Daarna begonnen ze de eiblaasjes op te zuigen. De eerste doen het minst zeer maar hoe leger mijn eierstokken raakte hoe verder ze naar achter vielen hoe dieper de gyn moest prikken. De laatste was echt een kl-te gevoel. Maar toen was het ook over. De hele tijd kon ik meekijken op een scherm dat is echt een grappig gezicht en leidt ook wat af. |
| Ik heb ook mijn punctie gehad. Om 8 uur moest ik thuis 2 Paracetamol nemen. Om half 9 in het ziekenhuis zijn, waar ik een pilletje valium kreeg. Daar word je een beetje suffig van. Om 9 uur de punctie. Ik had 8 grote follikels en een paar kleintjes. Ik vond de punctie niet fijn, maar de pijn was goed te doen. Naast mij stond een mevrouw die precies zei wat ik moest doen, oa in-en uitademen en mijn benen ontspannen. Het was voorbij voor ik er erg in had (+/- 10 minuten). Ik kon ook meteen aankleden en na even gewacht te hebben kwam een andere verpleegkundige vertellen dat ze er 7 eitjes uitgehaald hadden. |
| Ik heb mijn punctie niet prettig ervaren. Ik kreeg vaginale injecties (verdoving) en die waren niet fijn, dat kan ik je wel vertellen. Het opzuigen van de eitjes vond ik een naar gevoel. Ook na de punctie heb ik een paar dagen pijn gehad. |
| ik kreeg eerst een pilletje om rustig te worden en daarna een injectie in mijn bil. Na 5 minuten was ik in een diepe slaap en heb er bijna niets van mee gekregen. Na de punctie ben ik thuis weer in bed gaan liggen en daar ben ik pas de volgende dag weer uit gekomen. Helemaal van de wereld!! |
|
|
