In deze Ivf-Site.nl "Knowledge Database" staan veel gestelde vragen en antwoorden welke
betrekking hebben op vruchtbaarheidsbehandelingen. Vraag en antwoord zijn afkomstig van forumgebruikers.
De informatie op deze pagina is dan ook puur informatief en niet gebaseerd op medische feiten.
Vraag en antwoord zijn rechtstreeks overgenomen uit het topic "Vragen" van het forum. Dit betekent dat
de inhoud niet is gecontroleerd op schrijf-, spel-, en andere schoonheidsfouten.
In het bovenste gedeelte van de pagina staan de vragen vermeld met een "link" naar de antwoorden.
Vraag:
Ik en me vriend krijgen eerdaags een gesprek in Apeldoorn voor ivf. Maar we vragen ons allebei af,
zitten er nou nog echte risico´s aan aan het hele ivf gebeuren? En wat moet je allemaal doorstaan.
Heb het idee dat het een behoorlijke inpact op allebei ons leven momenteel gaat krijgen, net zoals met
IUI. Dat leverde toen ook al een hoop stress met zich mee. En vooral als het uit eindelijk toch
allemaal niet wil lukken, en je uit eindelijk met je arts tot het besluit komt om op ivf over te
stappen. Graag zou ik wat reacties willen horen van mensen die dit al hebben
doorstaan of hetzelfde als mij nu hebben.
Tja, heb ik nog tips. IVF is niet niks, maar probeer de behandeling een beetje positief in te gaan en praat
er vooral ook veel met elkaar over. Het is een behoorlijke teleurstelling als het niet lukt, maar je hebt er
dan in ieder geval alles aan gedaan het te laten lukken, en probeer het dan een beetje een plekje te geven.
Spuiten vind ik ook niks, nu nog niet, als ik bloed moet laten prikken, kijk ik nog steeds de andere kant op,
en dat terwijl ik 2 IVF-behandelingen zelf gespoten heb. De eerste spuit vond ik doodeng, maar daarna werd het
routine. Neem voor die eerste spuit de tijd en leg alles netjes van te voren klaar, en probeer je te
ontspannen, dan zul je zien dat ook jij dit kunt. Je krijgt in het ziekenhuis prima uitleg hierover.
* * *
Ik zag niet echt op tegen de behandeling, maar dacht wel "wat staat me te wachten" omdat je niet
weet hoe en wat er komen gaat. Ik moet zeggen dat het me allemaal meegevallen is, het is niet niks,
maar ik ben blij dat ik deze kans gegrepen heb. Het lijkt allemaal heel veel en heel ingewikkeld, allemaal
die begrippen, medicijnen en onderzoeken en vaak naar het ziekenhuis. Maar als je er zelf eenmaal mee bezig
bent valt het best mee.
* * *
Ja het is niet niks wat wij er voor over moeten hebben om proberen zwanger te worden. Maar het is uiteindelijk
de moeite waard als het lukt en daar doe je het voor. Ik heb nooit ergens tegenop gezien en het valt me wel
mee ondanks dat het toch niet altijd mee zit en ik wel veel last heb van de hormonen. Vooral de wachtweken na
de terugplaatsing vind ik zwaar omdat dat toch een lange tijd van onzekerheid is. Wij hebben nu 3
behandelingen achter de rug, helaas alle 3 zonder resultaat, ja dat is soms wel moeilijk, ook om dan weer de
draad op te pakken en verder te gaan met je leven.
* * *
Probeer zo ontspannen mogelijk aan het hele proces te beginnen en laat het stap voor stap over je heen komen.
Het hele proces in èèn keer overzien is de eerste keer toch niet echt zinvol. Probeer vooral
ook te blijven genieten van de leuke dingen in je dagelijkse leven en leg dat vooral niet stil.
* * *
Antwoord vraag 2:
In Leiden (SMCG en LUMC) hanteren ze allebei het korte schema en het LUMC heeft supergoede resultaten.
Ze zeggen dat ze met het korte schema iets minder goed de dosis kunnen vaststellen. Maar bij mij ging dat
prima. En het voordeel van het korte schema is dat je minder hoeft te spuiten en je ook minder lang met een
poging bezig bent. En dat is dan toch minder belastend. Ik was blij met het korte schema.
Tot nu toe is het in Nederland niet goed mogelijk IVF/ICSI resultaten tussen ziekenhuizen met elkaar te
vergelijken omdat ze bijvoorbeeld in het ene ziekenhuis een leeftijdgrens hanteren etc. Dus ik kan me ook
niet voorstellen dat ze dan wel kunnen vergelijken wat de kans op zwangerschap is met een kort schema versus
een lang schema. Ik heb nog nooit gehoord dat er een verschil is in kans op zwangerschap.
Ik zou me er geen zorgen over maken. De kans zal veel meer bepaald worden door hoe je reageert op hormonen,
hoeveel eitjes je aanmaakt, wat de kwaliteit is van het sperma en hoe de bevruchting gaat en of de kwaliteit
goed genoeg is voor een innestelling, etc.
* * *
Bij ons in het ziekenhuis staat het korte protocol voor iets anders: een kortere periode spuiten van Decapeptyl.
Ik slik wel eerst 3 of 4 weken de pil, dat is puur en alleen om het goed in te kunnen plannen voor het ziekenhuis.
Dan spuit ik 7 dagen Decapeptyl en begin op de 2de dag van de Decapeptyl met de Puregon. Ik heb ook al gelezen
dat er meiden zijn die het lange protocol hebben: 14 dagen spuiten van Decapeptyl.
Het feit dat ze wat langer tussen 2 behandelingen tussen laten zitten heeft puur te maken met het tot rust
laten komen van je lichaam en ook om weer mentaal op te kunnen laden. Het is normaal om 3 maanden tussen 2
behandelingen te hebben. Wie weet hanteren de ziekenhuizen wel dezelfde benamingen voor verschillende
dingen, of komt het doordat ik in Gent loop en ze in Belgie andere benamingen hebben?
* * *
Ik had ook dat stuk gelezen over anogonisten etc. Ik begreep er helemaal niets van. Een collega van mij doet
het lange protocol en gebruikt precies dezelfde medicijnen als ik, terwijl ik het korte protocol gebruikte.
Dus vergeet dat hele verhaal van freya. Je bent eigenlijk overgeleverd aan de methode die je ziekenhuis
hanteert. Je kan toch niet kiezen. Tenzij je wil overstappen naar een ander ziekenhuis. Om deze reden zou ik dat
niet doen.
* * *
Ik heb inmiddels ook contact gehad met mijn fertiliteitsarts. Volgens haar beweert men bij een lang protocol
een betere eicelkwaliteit te behalen omdat de eitjes uitgerust zijn. Het ziekenhuis waar ik het voortraject
doe (tot de punctie) heeft hier een andere gedachte over. Haar resultaten met een kort protocol zijn zeer
goed misschien nogwel hoger dan die van het ziekenhuis waarmee wordt samenwerkt en waar het lange protocol
wordt gevolgd. Daarnaast wil zij de patienten niet langer laten prikken dan nodig is. Kortom, op dit moment
is nog niet duidelijk en zijn er blijkbaar nog niet genoeg studies gedaan om te zien welk protocol (
in welk geval) het beste is. Het ene ziekenhuis heeft betere resultaten met het lange en het andere ziekenhuis
heeft betere resultaten met het korte procotol. Ik heb er nu in ieder geval vrede mee dat ik het korte
protocol moet volgen.
