|
|
| Ga direct naar het laatst toegevoegde deel. |
| Maandag 6 februari 2006 |
| Vanmiddag ons gesprek gehad in Apeldoorn. Dinsdag 14 februari mag ik beginnen met de Decapeptyl en dan 1 maart een echo om te kijken of inderdaad alles rustig is. Is dat het geval, krijgen we dan de datum mee wanneer ik met Gonal F mag beginnen. Ook gelijk allebei weer even bloed laten prikken (hepatitis B en HIV) en Erik moet zijn sperma weer inleveren in Nijmegen ter controle. |
| Woensdag 1 maart 2006 |
| Vanmorgen naar Apeldoorn geweest. De uitslagen van het bloedprikken en van het zaadonderzoek waren in orde. Ook de eerste echo gehad, alles was mooi rustig en er waren geen cystes te vinden. Morgen mag ik starten met Gonal-F en dan moeten we vrijdag 10 maart weer terugkomen voor een echo. Ook dit keer heb ik gelukkig geen last van de hormonen. Ik heb wel al een paar dagen hoofdpijn, maar dit kan net zo goed van de menstruatie komen. |
| Vrijdag 10 maart 2006 |
| Vanmorgen heb ik de eerste follikelmeting gehad, er waren in totaal 11 follikels te zien. Jeetje wat was ik blij zeg!! Het is toch maar de vraag hoe je lichaam nu op de hormonen reageerd, na een zwangerschap en weer 2 jaartjes dichter bij Sarah. De follikels waren ongveer tussen de 10 en 14 mm, dus a.s. maandag nog weer een echo. |
| Maandag 13 maart 2006 |
| Vanmorgen weer een follikelmeting gehad. Alles is opgemeten en als de fertiliteitsarts dan naar het gemiddelde kijkt komen we uit op a.s. donderdag de punctie. Vanavond nog 1x de Decapeptyl en Gonal-F spuiten, morgen de Pregnyl, woensdag rustdag en dan gaat het donderdag gebeuren om 08:15 uur. Met elke stap vooruit ben ik weer ontzettend blij en ben heel erg benieuwd naar de volgende stap. |
| Donderdag 16 maart 2006 |
| Iets voor 08:00 uur waren we vanmorgen al in Apeldoorn. En om 08:15 uur mochten we naar de behandelkamer. Omdat ze de vorige keren geen Endometriose tegen zijn gekomen heb ik dit keer geen antibiotica gekregen. Als alles gereed is dienen ze mij de pijnstiller toe, ze beginnen met de helft van de dosering, en ik krijg de rest als ze met de andere kant beginnen. Het begint een beetje te draaien voor mijn ogen, een teken dat ze kunnen beginnen. Ik kijk nog even stiekum mee op het scherm en sluit mijn ogen zodat ik me goed kan ontspannen. Ook dit keer is het me dat gelukkig goed gelukt en kan de punctie snel en vlekkeloos verlopen. De pijn viel me reuze mee, alleen het door de vaginawand prikken voelde ik goed. De rest van de pijnstiller hebben ze me dan ook niet meer gegeven, was niet nodig. Tegen 09:00 uur waren we startklaar om naar Nijmegen te rijden. Jeetje, wat waren we benieuwd hoeveel eitjes en of er wel eitjes bij zaten. In het Radboud is het druk en we moeten even wachten op de uitslag. Nadat ze 2 eitjes hadden gevonden kreeg Erik het sein, zijn aandeel te produceren. Bij inlevering krijgen we te horen dat er 10 goede eicellen zijn gevonden (9 blaasjes aangeprikt). Niet te geloven, dit hadden we niet verwacht zoveel. Als we even laten te horen krijgen dat het sperma ook prima is, gaan we met een tevreden gevoel naar huis. Maar goed, je kunt wel goede eicellen en sperma hebben, er moet natuurlijk nog wel een bevruchting optreden, en dit horen we a.s. zaterdag. Wat een spanning weer hé?! |
| Zaterdag 18 maart 2006 |
| 12:00 uur belt Nijmegen, goed nieuws: alle 10 onze eitjes zijn bevrucht!! Ik val bijna van mijn stoel, dit is niet te geloven!! Morgen hebben we de terugplaatsing en dan horen we hoe de kwaliteit van de eitjes zijn, en of er nog wat ingevroren kunnen worden. |
| Zondag 19 maart 2006 |
| Vanmorgen hebben we de terugplaatsing gehad. Erik en ik hadden afgesproken om er 1 terug te laten plaatsen als het eitje van hele goede kwaliteit zou zijn en als het van minder kwaliteit was zouden we er 2 laten terugplaatsen. We kregen te horen dat er 4 van een goede kwaliteit waren, dus is er 1 (8 cellig) teruggeplaatst en konden er nog 3 ingevroren worden. Hier zijn we echt heel erg blij mee. Je neemt dan wel die beslissing, maar het ging ons aan het hart om er dan zoveel te laten vernietigen als ze niet goed genoeg zouden zijn. Daarom zijn we zo blij dat er wat ingevroren konden worden. Tja, en dan nu die ellendige wachtweken zien door te komen!! Maandag 3 april mogen we testen, ik denk dat ik maar een twee weken winterslaapje ga doen. Bedankt allemaal voor het duimen en kaarsjes aansteken, ga zo door (nog 2 weken, haha). Liefs van ons. |
| Woensdag 29 maart 2006 |
| Zo lief hoe iedereen meeleeft!! Vandaar weer even een update van deze kant. Eigenlijk geen bijzondere dingen. Maar vanaf nu vind ik het toch wel wat spannender te worden hoor, zo richting het weekend. Ik krijg het gelukkig nog voor elkaar me niet gek te laten maken door de hormonen. Het scheelt natuurlijk ook dat Nika hier voor veel afleiding zorgt en dat de dagen eigenlijk nog steeds voorbij vliegen. Wij gaan nog even door met wachten, en jullie horen zo snel mogelijk de uitslag maandag. Veel liefs. |
| Maandag 3 april 2006 |
|
Ongelofelijk maar waar: WE ZIJN ZWANGER!! Ik zal even vertellen waarom het zo lang geduurd heeft voordat ons verhaal er was. Vanmorgen een test gedaan die ik had gekregen. Het tweede streepje was héél onduidelijk te zien. Ik heb regelmatig gelezen dat een streepje een streepje is, maar goed, je gaat toch twijfelen. Dus ik me aangekleed gegeten en toch nog even een test gehaald bij de Kruidvat. Daarbij waren de twee streepjes wel héél duidelijk te zien, jippie, we zijn zwanger!! Toch zit ons die eerste test nog niet helemaal lekker. Ik bel het ziekenhuis en leg het allemaal uit. Daar krijg ik de bevestiging, als de test van de Kruidvat positief is, ben je zwanger, gefeliciteerd. |
|
|
Jeetje het is echt zo, zeggen we tegen elkaar en geven elkaar een hele dikke kus. We zeggen
tegen Nika dat ze er misschien wel een broertje of zusje bij krijgt, daar snapt ze natuurlijk nog niks van.
Maar omdat wij blij en enthousiast zijn is zij dat ook en loopt met haar armpjes door de lucht te zwaaien.
Daarna ben ik familie en vrienden gaan bellen, ze zijn blij voor ons. We hebben wel hetzelfde als bij Nika, we zijn nog heel voorzichtig, eerst de echo maar eens even afwachten en dan nog blijft het spannend. Lieve allemaal, we willen jullie bedanken voor het meeleven, duimen draaien en kaarsjes branden!!! Het is zo fijn dat er zoveel mensen meeleven. En uiteraard blijven wij doorduimen voor alle anderen, die wij ook dit mooie toewensen!!!Dikke knuffel van Erik & Simone. |
| Hierbij eindigd het verslag van onze 3e ivf-behandeling. Lees hier verder voor het verloop van onze zwangerschap. |
