|
|
| Dit verslag is geschreven in chronologische volgorde, de oudste data staat onderaan de pagina. |
| Zaterdag 29 november 2003 |
| We zijn allebei al vroeg wakker, om 9:00 uur ongeveer. Erik heeft beloofd vandaag te
helpen met het graven van een vijver bij een vriend van ons, maar voor die tijd doen we wel
eerst de test. Om 9:30 uur zijn we allebei beneden en ik ga naar het toilet om de test uit te
voeren. Er valt niet veel aan te snappen, die testen zijn super simpel uit te voeren. Als ik het
staafje in mijn urine heb gehouden doe ik het dopje erop en loop er mee naar de kamer.
Ik leg Erik uit wat je ziet als de test positief of negatief is. We hoeven niet lang op het tweede streepje te wachten, en dit houdt in: ZWANGER! YES, WE ZIJN ZWANGER! Is het ons dan toch nog gegund?! Dit is zo´n situatie die goed is voor je traanbuisjes, die worden weer eens lekker doorgesmeerd. We worden pappa en mamma, zeggen we tegen elkaar. Maar tegelijkertijd vinden we het ook super eng, als het nou maar blijft zitten, als het over een aantal weken maar wel hartactie vertoond. Er gaat van alles door ons heen. We besluiten het de familie zo snel mogelijk te vertellen en maken er voor de rest ook geen geheim van. Iedereen weet tenslotte dat we met IVF bezig zijn, dus zullen het toch niet lang geheim kunnen houden. We zullen vertellen dat de test positief is, maar dat we eerst de echo af willen wachten voordat we het echt van de daken schreeuwen. |
| Vrijdag 28 november 2003 |
| Jeetje, nog steeds niet ongesteld geworden. Als je nog niet gek bent, word je het wel. Maar zoals we afgesproken hebben, doen we morgen pas de test. ´s Avonds zijn we naar de Night of the Proms geweest. Dit was hartstikke gezellig! Het viel me soms wel tegen om de hele avond te moeten staan, en ben ook één keer naar het toilet gevlucht, omdat ik dacht dat ik onderuit zou gaan van misselijkheid. Gelukkig had ik daarvoor in de auto nergens last van en heb daarna ook netjes terug naar huis kunnen rijden. |
| Woensdag 26 november 2003 |
|
Zoals beloofd word ik gebeld door de fertiliteitsarts. Sinds gisteren zijn de klachten
iets minder geworden, dus geen reden om actie te ondernemen, maar als het weer erger
wordt, moet ik wel bellen.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik het nu toch wel spannend vind worden. Dit zijn van die dagen, dat als ik op weg ben naar het toilet, ik bijna hardop mijn onderbroek toespreek met: "alsjeblieft vertoon geen menstruatie-tekenen!" Ik heb alleen Erik verteld dat ik last van buikpijn heb en misselijk ben. Als je het woord misselijk noemt, denkt iedereen volgens mij al dat je zwanger bent, dit wil ik voorkomen. Erik is nog steeds heel voorzichtig en gaat er niet vanuit dat ik eventueel ook zwanger zou kunnen zijn. Ik kan dit niet, ik weet dat ik eerder heb geschreven dat ik niet meer op mijn lichaam vertrouw, maar krijg nu toch weer twijfels. De klap zal harder aankomen als ik toch niet zwanger blijk te zijn, maar zet die knop daarboven in je hoofd maar eens om, dat is makkelijker gezegd, dan gedaan. Vrijdag mogen we de zwangerschapstest doen. We hebben besloten, mocht ik nog niet ongesteld zijn geworden, de test op zaterdag te doen. We willen dit niet even gauw doen voordat we naar het werk moeten, en ´s middags moeten we na het werk meteen weg, we gaan naar The Night Of The Proms. |
| Maandag 24 november 2003 |
|
Vandaag toch maar even naar de IVF-secretaresse gebeld. Uitgelegd dat ik vanaf afgelopen
vrijdag al misselijk ben en last van mijn buik heb. De secretaresse gaat het overleggen
met de fertiliteitsarts en ik word nog terug gebeld.
Eind van de middag belt de fertiliteitsarts zelf terug, en vraagt me nog een keer uit te leggen waar ik last van heb. Ik hoef me geen zorgen te maken, maar ze kan ook niet precies zeggen wat het nou is. Het kan van alles zijn, ik kan last hebben van mijn menstruatie die er misschien aan zit te komen. Ik kan last hebben van de hormonen, en ik zou eventueel zwanger kunnen zijn. We maken de afspraak dat ik woensdag nog even terug word gebeld om te horen of de klachten niet verergerd zijn. Ik hoef me geen zorgen te maken, dus dan doe ik dat ook niet. |
| Zaterdag 22 november 2003 |
| Iets te hard geroepen dat ik nergens last van heb. Vanaf gister heb ik constant pijn in mijn buik en ben de hele dag misselijk. Gelukkig nog niet zo misselijk dat ik moet overgeven, en het ene moment is het erger dan het andere. Wat moet ik hier nu weer van denken. |
| Woensdag 19 november 2003 |
| Even een berichtje tussendoor.
Ik ben er gelukkig deze keer wat rustiger onder, de vorige keer was het natuurlijk allemaal nog nieuw. Tuurlijk gaat er geen dag voorbij of ik denk eraan, maar de dagen gaan gelukkig wat sneller voorbij dan de vorige keer. De vorige behandeling had ik na de punctie nog lang last van mijn eierstokken, dat is nu niet het geval. Gisteravond kreeg ik wel een beetje steken en een branderig gevoel, maar dat had ik de vorige keer ook. Mijn borsten zijn iets gevoelig, maar ook weer minder dan de vorige keer. Ach, dat heb ik ook als ik ongesteld moet worden. Op mijn lichaam vertrouw ik al lang niet meer. Elke keer voel je weer iets anders en dan denk je, zou het dit keer wel raak zijn. Dus dat laat ik allemaal maar gewoon langs me heen gaan, een vrouwenlichaam zit nou éénmaal raar in elkaar. Zwaar tillen en gemeenschap hebben raden ze de eerste dagen wel af, gewoon voor de zekerheid, dus daar houd ik me ook aan. Ik ben volgens mij één van de weinige die geen last van de hormonen heeft. Ook van de Progestan-dragees die ik op dit moment moet gebruiken heb ik geen last. |
| Vrijdag 14 november 2003 |
|
Om 11:30 uur moeten we in Nijmegen zijn voor de terugplaatsing. Goed nieuws, er worden twee
bevruchtte eicellen teruggeplaatst en ze hebben 2 bevruchtte eitjes in kunnen vriezen.
De overige twee waren van iets mindere kwaliteit en waren niet geschikt om in te vriezen.
Voor het invriezen moet er wel een contract ondertekend worden. Het is alleen de vraag of de
eitjes het overleven bij het ontdooien, dit hoor je een dag voor de terugplaatsing. Er bestaat
een grote kans dat ze het niet overleven, maar elk procentje is er 1. Ook is de kans op zwangerschap
minder dan bij een "gewone" IVF-behandeling (c.a. 10%). De ingevroren eitjes moet je eerst
terug laten plaatsen voordat je met de volgende IVF-behandeling begint.
Als ik vrijdag 28-november nog niet ongesteld ben geworden, mag ik een zwangerschapstest doen. Nou, dat wordt weer 2 weken in spanning zitten! |
| Donderdag 13 november 2003 |
|
Vandaag tussen 12:00 uur en 14:00 uur krijgen we te horen of er een bevruchting uit is gekomen.
We zijn allebei gewoon aan het werk, ik heb met het inleveren van de eitjes mijn mobielenr.
en het nr. van m´n werk achtergelaten. Om 13:00 uur ben ik nog steeds niet gebeld,
ik begin al een beetje de kriebels te krijgen.
In mijn pauze blijf ik maar op het werk, niet echt fijn als je net op de fiets zit en er wordt dan gebeld. Om 14:00 uur hebben ze nog steeds niet gebeld, ik sta stijf van de zenuwen, en besluit zelf naar Nijmegen te bellen. Het blijkt dat de telefoonnr´s niet over zijn genomen op de IVF papieren, er is dus alleen naar ons huis gebeld, waar dus niemand is. Alle 6 de eitjes zijn bevrucht, YES, dat is goed nieuws. Misschien dat er nog wat ingevroren kunnen worden, maar daar kan ze nu nog niks over zeggen. Morgen bij de terugplaatsing mogen we naar de kwaliteit van de bevruchtte eitjes vragen. Ik bel gelijk Erik om het goede nieuws te vertellen. |
| Dinsdag 11 november 2003 |
|
Om 7:00 uur stappen we in de auto en gaan op weg naar Apeldoorn. Om 8:15 uur is de punctie,
maar ik moet eerst weer aan het infuus met antibiotica (7:45 uur). Er wordt een
verpleegkundige opgetrommeld die mij het infuus kan inbrengen. Ze kijkt eerst of
ze mijn aders kan vinden, maar dat zal vandaag ook weer moeilijk worden om ze te
vinden. Ze probeert eerst mijn linker hand, dat lukt niet, en dat heb ik ook gemerkt
ook. Dan toch maar in mijn rechterarm, die ik gelijk al aan had gegeven als "goede plek."
Om 8:15 uur is het dan zover, ze beginnen met de punctie. Op mijn vinger krijg ik een klem zodat ze mijn hartslag in de gaten kunnen houden. Mijn hartslag is nog steeds laag en dat registreert het apparaat keurig, alleen maar een goed teken. Ik kan ook niet zeggen, dat ik me zo zenuwachtig heb gemaakt. Nadat de verdoving is toegediend en ik een beetje duizelig word, beginnen ze. De fertiliteitsarts doet de behandeling samen met 2 verpleegkundigen. De punctie is weer behoorlijk gevoelig. Ze doet eerst de rechter kant, en voordat ze aan de linkerkant begint krijg ik nog weer wat verdoving toegediend. Na ongeveer een kwartier zijn ze weer klaar. Ik mag even rustig bijkomen onder het genot van een kopje thee. Ondertussen maakt de arts de papieren en de broedstoof in orde. Erik vraagt of ik veel pijn heb, en ik zeg hem dat mijn hand behoorlijk zeer doet van dat rottige
infuus wat niet wilde lukken. Hij moet lachen en zegt: "ik bedoelde de punctie, en dan zegt ze dat
ze last heeft van haar hand".
Na ongeveer een kwartiertje komt de fertiliteitsarts terug en laat ons weten dat er 10
follikels zijn aangeprikt. Ik voel me prima, dus mag ik me aan gaan kleden en dan gaan we naar
Nijmegen. Eenmaal in Nijmegen, mogen we even in de wachtkamer wachten, terwijl de buisjes met
vloeistof en eitjes in het lab worden bekeken.
Donderdag tussen 12:00 uur en 14:00 uur krijgen we te horen of er een bevruchting plaats heeft gevonden. We rijden weer terug naar Apeldoorn om de broedstoof terug te brengen, en om door te geven hoeveel eitjes er zijn gevonden. Om 12:45 uur zijn we weer thuis. |
| Zondag 9 november 2003 |
|
Om 13:15 uur een echo. De follikels zijn supersnel gegroeid. Ik moet stoppen
met Decapeptyl en Gonal-F en vanavond
al Pregnyl spuiten (20:30 uur). Dinsdag
(de elfde van de elfde Alaaf) is om 8:15 uur de punctie.
Thuis heb ik de vorige cyclus er nog even bijgepakt, die is iets minder snel gegaan, ik heb toen nog 2 dagen langer de Decapeptyl en Gonal-F gespoten. Wordt weer een spannende tijd voor ons, ik ben blij dat tot nu toe alles weer goed verloopt, nu de rest nog. |
| Vrijdag 7 november 2003 |
| Om 8:45 uur een echo.
Er zijn al behoorlijk wat follikels te zien. Zondag moeten we weer terug komen voor de volgende echo. Het spuiten gaat goed, ook deze keer heb ik gelukkig geen last van de hormonen. We hebben toch maar besloten om deze behandeling eerst af te maken voordat we gaan beginnen aan de homeopathische vitamines en reinigingskuur. |
| Vrijdag 31 oktober 2003 |
| Vandaag de fertiliteitsarts gebeld.
Het kan geen kwaad de natuurlijke vitamines te gebruiken naast de hormonen, baat het niet, schaadt het niet. Ze reageert er gelukkig niet negatief op dat we naar die praktijk zijn geweest, en zegt eerlijk dat ze er verder weinig vanaf weet. Als wij vinden dat we dit moeten doen, zeker doen, maar raadt ons aan er geen kapitalen aan uit te geven. Ik vloei ook nog steeds een beetje, afgelopen maandag was mijn laatste menstruatiedag, maar dit kan geen kwaad. ´s Middags ben ik even naar de apotheek geweest om te vragen wat die druppels kosten om je lichaam te reinigen (3 flesjes). Per flesje komt het op € 20,50 (mooie dure hobby dus). Eerst maar eens even kijken waar ik de natuurlijke vitamine kan krijgen en wat ze kosten. |
| Donderdag 30 oktober 2003 |
|
Voor een poosje terug hebben we een aantal praktijken voor acupunctuur een mailtje
gestuurd met de vraag of ze ons wat info over acupunctuur en onvruchtbaarheid wilden
sturen. Met ééntje hebben we een afspraak gemaakt en daar zijn we net geweest.
Een acupunctuur-behandeling kan hij op dit moment niet doen, omdat ik hormonen spuit, en die hebben dan toch de overhand. Hij schrijft een aantal dingen op, zoals bijv. hoe ik eet, drink, hoe mijn stoelgang is, mijn menstruatie, en nog veel meer dingen. Daarna schrijft hij ons een aantal natuurlijke vitamine preparaten voor en een reinigingskuurtje. Hij raadt ons allebei aan, deze te gebruiken en voor Erik zou foliumzuur ook geen kwaad kunnen (zelf slik ik dit allang). Ook raadt hij ons aan geen zuivelproducten meer te gebruiken. Je krijgt op deze manier niet de juiste hoeveelheid kalk binnen die je eigenlijk nodig hebt, en simpel gezegd laat het een soort slijmlaag achter in je lichaam waar zich Bacteriën in vormen. Voor mij kan het geen kwaad deze vitamines gelijk met de hormonen te gebruiken. We weten nog niet wat we hier mee gaan doen, maar ik bel morgen toch eerst even de fertiliteitsarts of het inderdaad geen kwaad kan. |
| Woensdag 29 oktober 2003 |
| Om 8:45 uur een echo. Alles is mooi rustig en ik mag morgen met Gonal-F beginnen. Vrijdag 7 november terugkomen voor een echo, om te kijken hoe groot de eiblaasjes zijn. |
| Maandag 20 oktober 2003 |
| Vandaag ben ik ongesteld geworden (3 dagen te laat). |
| Dinsdag 7 oktober 2003 |
|
Om 11:15 uur hebben we een gesprek met de fertiliteitsarts. De reden dat ik bloed moest
laten prikken tussen de 1e en de 4e cyclusdag is dat ze dan kunnen zien aan de hormonen
(FSH = follikel stimulerend hormoon) hoe mijn eierstokken ervoor staan. Mede aan de hand
daarvan wordt de hoeveelheid hormonen bepaald die ik moet gaan gebruiken.
Ze verteld dat de dosis hetzelfde kan blijven als de vorige keer, en dat we bij de vorige behandeling een goede cyclus hebben gehad, alleen zijn die kleinere eitjes niet rijp genoeg geweest om bevrucht te kunnen worden. Nu gaan ze proberen om uiteindelijk wat meer grote eiblaasjes te krijgen. Erik moet, als ik begin met spuiten (a.s. donderdag) ter controle weer sperma inleveren. Dat mag dit keer in Apeldoorn ingeleverd worden en hoeft daar niet meer voor naar Nijmegen. Woensdag 29 oktober moeten we voor de 1e echo komen. |
| Woensdag 1 oktober 2003 |
| We zijn nu een week verder, ik word gebeld door de IVF-secretaresse dat we toch mogen starten. Yes! Hier hadden we niet meer op gerekend. Dat is mooi, kunnen we nog net één behandeling doen dit jaar. We moeten dinsdag 7 oktober komen voor een gesprek. |
| Woensdag 24 september 2003 |
| De fertiliteitsarts belt, om te zeggen dat we niet met deze groep mee mogen gaan doen. Ze houdt ons dossier nog even bij zich en wil volgende week dinsdag nog een keer kijken of we dan alsnog mogen starten, ik mag toch pas vanaf de 21e cyclusdag beginnen met spuiten en zit nu op m´n 6e dag. |
| Vrijdag 19 september 2003 |
| Vanmorgen (precies een week later) ben ik ongesteld geworden. Dus ook naar Apeldoorn gebeld om dit door te geven. A.s. dinsdag wordt er gekeken wie er mogen starten en dat krijgen we dan woensdag te horen. Eerst moet ik nog bloed laten prikken voor controle op het FSH. Dit hoefde ik de eerste behandeling niet, dus vraag ik het nog even na, maar het moet echt. Bloed prikken moet tussen de 1e en de 4e cyclusdag, maandag kan ik daar de hele dag voor terecht. |
| Woensdag 17 september 2003 |
| Vrijdag 12 september had ik ongesteld moeten worden, ben het nu nog niet. Kan er ook nog wel bij. Erik surft maar weer eens even op internet en leest hierover: |
| het is normaal dat de rustcyclus (de eerste cyclus na een IVF behandeling) langer duurt dan een "normale" cyclus. |
