Verslag van onze eerste ivf behandeling

Even terugkijkend op onze eerste IVF behandeling

We vertellen haar dat het op dit moment wel weer goed met ons gaat, we hebben een heerlijke vakantie gehad en zijn weer helemaal bijgekomen, maar dat we de behandeling (geestelijk) toch wel zwaar vonden. Ze vroeg ons waarom we dat vonden.

Ze bekijkt de papieren nog eens en zegt ons dat we een goede cyclus hebben gehad. Genoeg eiblaasjes en met de punctie waren er 3 grote eiblaasjes die uiteindelijk ook bevrucht zijn, alleen zijn er 2 overgebleven om terug te plaatsen. Dit wisten we tot nu toe trouwens niet, in Nijmegen vertelde ze ons dat er 2 bevruchtte eitjes waren, maar in onze papieren staat dus dat er eerst 3 waren, maar dat daar 2 van over zijn gebleven. Geen reden dus om eventueel over te stappen op een ICSI-behandeling.

Ook vraagt de fertiliteitsarts ons of we verder willen voor een 2e IVF-behandeling, en dat willen we. Tot onze verbazing komen we gewoon weer op de wachtlijst te staan. Dit hadden we niet verwacht, dachten na 1 rustcyclus weer door te kunnen gaan met de volgende behandeling. Ook dit was fijn geweest als ze je dit van te voren hadden verteld, of dat ze dat in het informatieboekje hadden vermeld.

We worden dus weer op de wachtlijst gezet en ik moet elke 1e menstruatie dag gewoon weer naar de IVF-secretaresse bellen. En dan maar weer wachten op een telefoontje of je die maand mag starten. De wachtlijst was 4 maanden, maar ze heeft net vanuit Nijmegen te horen gekregen dat ze weer meer mensen mag laten starten.

Afgelopen donderdag hadden we allebei zoiets van, we komen dicht bij het weekend, zou het dan toch gaan lukken. Totdat Erik op Internet surft en een verhaal van iemand leest waarin staat, dat de menstruatie meestal 2 weken na de terugplaatsing komt.

Goed, we staan weer even met beide benen op de grond, toch nog maar weer afwachten. Je roept ook elke keer tegen elkaar, laten we nou niet te veel hoop hebben, want de kans op slagen blijft maar 20%, stiekem hebben we toch wel veel hoop gehad, omdat het al iets (een bevrucht eitje) is als ze het terugplaatsen. Met I.U.I. weet je niet of er een bevruchting heeft plaatsgevonden, met IVF wel. We zijn behoorlijk verdrietig en hebben saampjes ook flink onze tranen laten lopen.

Gelukkig hebben we nu vakantie en gaan volgende week zaterdag lekker 2 weken naar Italie. Kunnen we even helemaal bijkomen van alles.

Om 12:45 uur mogen we naar binnen en worden de pre-embryo's teruggeplaatst. Er wordt gevraagd of we de kwaliteit van de eicellen willen weten, en dat willen we toch wel graag. Eén is er van de beste kwaliteit en één is er van één na beste kwaliteit. Ook de arts bevestigd dat het weinig voorkomt dat er meer bevruchtte eicellen zijn, en als er dan meer zijn, zijn ze vaak niet goed genoeg om in te kunnen laten vriezen.

We gaan met een goed, maar toch ook wel een beetje een vreemd gevoel naar huis. En nou 2 weken wachten. Als ik 18 augustus niet ongesteld ben geworden, mogen we een test doen. Mijn buik is nog behoorlijk gevoelig van de punctie, nou ja, gaat ook wel weer over.

De punctie is pijnlijk, vooral de eerste follikel die ze aanprikt, want dan moet ze eerst door de vaginawand heen prikken. Ze doet eerst de rechter kant, en voordat ze aan de linkerkant begint krijg ik nog weer wat verdoving toegediend. Ik probeer me zoveel mogelijk te ontspannen, en inderdaad helpt dit enigszins. Na een kwartier ongeveer zijn ze klaar.

Er zijn 16 follikels aangeprikt die verdeeld zijn over 12 buisjes, dat is behoorlijk wat, maar afwachten hoeveel goede eitjes ze in Nijmegen kunnen vinden. Ze laten me even rustig bijkomen, terwijl zij de broedstoof (waarin de buisjes komen) gereed maken voor vervoer.

Om ongeveer 9:45 uur kleed ik me aan en gaan we op weg naar Nijmegen waar we ongeveer 1 uur over hebben gedaan. Wanneer we in Nijmegen de broedstoof af willen geven, worden we al welkom geheten met: "dhr. en mevr. Jansen, komt u binnen". Dit geeft ons gelijk een vertrouwd gevoel, ze verwachten ons.

Zaterdag tussen 12:00 uur en 13:00 uur krijgen we te horen of er een bevruchting plaats heeft gevonden, spannend! Na dit goede bericht rijden we weer terug naar Apeldoorn om de broedstoof terug te brengen en om door te geven hoeveel eitjes er zijn.

Om 13:20 uur zijn we weer thuis.

Omdat ik endometriose heb, krijg ik dan eerst via een infuus antibiotica toegediend, om ontstekingen te voorkomen. Om 9:00 uur doen ze dan de punctie. Ik moet nog wel, net zoals gisteren, even bloed laten prikken, dit wordt eerst bekeken en dan belt ze nog of het donderdag definitief doorgaat. Het wordt allemaal wel spannend hoor, nu het zo dichtbij komt.

Ze heeft gebeld: zoals afgesproken, donderdag de punctie.

Ze heeft gebeld: morgen gewoon voor echo komen.

Vrijdag 26 juli moeten we weer komen voor een echo, dan gaan we kijken hoe groot de follikels zijn. De uitslag van Erik zijn sperma was goed.

Op 1 juli moet ik beginnen met spuiten, waarvan ik op 27 juni nog een instructie krijg. In diezelfde week van 1 juli moet Erik een afspraak maken voor een sperma-onderzoek in Nijmegen. Op 16 juli de eerste echo.

YES, dat is goed nieuws. Het is nu pas 3 maanden geleden dat we ons in hebben laten schrijven. We zijn blij dat we net 1 behandeling voor onze vakantie kunnen doen. Ze laat ons deze week even terugbellen door de IVF-secretaresse voor verdere afspraken.

´s Avonds hebben Erik en ik het er nog over gehad. We kunnen zijn beslissing wel begrijpen, maar als ze eerst beloven door te gaan en dan gaat het achteraf toch niet door, is dat toch raar. We besluiten op dit moment toch die rustpauze te nemen, maar mochten we er de volgende maand anders over denken dan bellen we toch.

Dus voor nu, even rust.

Elke keer als ik ongesteld wordt mag ik naar de IVF-secretaresse bellen. Je komt dan op een lijst te staan en dan kijken ze per week hoeveel vrouwen er gebeld hebben. Hebben er niet veel vrouwen gebeld die bovenaan de lijst staan, dan mogen vrouwen die onderaan de lijst staan beginnen met de behandeling.

Het meeste wat de fertiliteitsarts ons vertelde wisten we al, dat hadden we opgezocht via Internet. Verder wilde ze niet te veel in detail treden, dat doen ze stap voor stap. Ze gaat met de gynaecoloog in het ziekenhuis overleggen of ze in de tussenliggende periode nog van plan zijn om nog een behandeling (iui) gaan doen. Ze geeft ons een boekje over IVF mee en moeten dat maar eens doorlezen. Over enkele weken moeten we terug komen voor een vervolg gesprek, dan kunnen we ook eventuele vragen stellen.

Hij kon ons niet zeggen waarom de endometriose bij mij de onvruchtbaarheid veroorzaakt, maar het is algemeen bekend dat vrouwen met endometriose vruchtbaarheidsproblemen kunnen hebben. De uitslag van het slijm wat hij uit de baarmoederhals had gehaald was goed.

We hadden begrepen dat ik door de endometriose altijd zo´n pijn heb tijdens mijn menstruatie, maar nu zei hij dat hij zich dat niet kon voorstellen, omdat ik het in een hele lichte mate heb. We vertelden hem dat we morgen een gesprek in Apeldoorn hebben over IVF. Wanneer de wachtlijst langer dan een half jaar is, mogen we bij hem terugkomen, en gaan dan gewoon door met i.u.i.

Vanmorgen bericht van Apeldoorn gekregen, we kunnen dinsdag 18 maart om 13:30 uur op gesprek komen, over het IVF-gebeuren. Vanmorgen mijn zus en mijn ouders gezellig op de koffie gehad.

Erik mag mee de lift in, alleen wij gaan er aan de ene kant uit en hij moet er aan de andere kant uit.

Mijn bed wordt tegen de operatietafel gereden en ik kruip op de tafel. Dan worden er allerlei plakkertjes op mijn borst geplakt, ze meten nog weer de bloeddruk en ondertussen heb ik al een kleine shot gekregen en word een beetje high. Ik lig nog een beetje te geinen met de heren op de operatiekamer en dan wordt ik helemaal onder zeil gebracht.

Om 10:30 uur word ik weer wakker (toch raar dat je van alles niets meekrijgt). Ik was totaal niet misselijk. Om ongeveer 11:15 uur mag ik weer naar boven, naar mijn kamer. Eenmaal op mijn kamer, gauw gekeken hoe het eruit zag, voor zover dat kon. Ik heb een klein sneetje net boven m'n schaambeen en in de rand van de navel. Hoe groot kan ik nog niet zien, er zitten pleisters op.

Ze hebben me eerst even rustig laten liggen, daarna mocht ik een beschuitje met een kopje thee proberen. Mmm, dat was lekker. Om 13:00 uur is Erik weer in het ziekenhuis. Daarna nog 2 boterhammen gegeten en weer wat thee gedronken, gaat allemaal prima. Ik heb wel veel last van mijn buik, vooral als Erik me elke keer aan het lachen maakt.

Een hele poos op de gynaecoloog liggen wachten, maar omdat hij zo uitgelopen is met z´n spreekuur moeten we uiteindelijk naar beneden om te horen hoe de operatie verlopen is (het is nu 15:00 uur).

Uitslag:

We krijgen een folder van hem mee, en een adres op Internet waar we maar eens naar moeten kijken: www.freya.nl.

Ik heb besloten om deze kijkoperatie toch maar te laten doen, dan weten we zeker of alles goed is van binnen. Hij heeft ons al wel in laten schrijven voor IVF, omdat we dat zelf graag wilde. De wachttijd is 3 tot 6 maanden.

Alle uitslagen worden doorgestuurd naar het ziekenhuis in Apeldoorn, en als die daar binnen zijn krijgen we van hen automatisch een oproep voor een gesprek. Dus nu is het wachten op een oproep voor die kijkoperatie. Dit wordt een dagopname en gebeurd onder algehele narcose.